تدوین مدل وسوسه مصرف غذا براساس الگوی ارتباطی خانواده با میانجی‌گری تنظیم رفتاری هیجان در دانش‌آموزان با اضافه وزن

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی دکتری روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 دانشیار گروه آموزشی روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 استادیار گروه آموزشی روان‌پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

5 دکتری روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

doi
10.30468/jsums.2023.1547
چکیده

زمینه و هدف: اضافه‌وزن و چاقی به یک نگرانی جدی برای سلامت عمومی تبدیل شده است از این رو هدف پژوهش حاضر، تدوین مدل وسوسه مصرف غذا براساس الگوی ارتباطی خانواده با میانجی‌گری تنظیم رفتاری هیجان در دانش­آموزان با اضافه‌وزن در شهر مشهد بود.مواد و روش­ها: روش این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش‌آموزان پسر متوسطه اول و دوم شهر مشهد در سال تحصیلی 1401-1400 بود و 320 نفر به صورت نمونه­گیری خوشه­ای انتخاب شدند. برای جمع‏آوری داده‏ها از پرسش‌نامه ولع به مصرف غذا سپدا بنیتو و همکاران، پرسش‌نامه الگوی ارتباطی خانواده ریچی و فیتزپاتریک و پرسش‌نامه تنظیم رفتاری هیجان گارنفسکی و کرایج استفاده شد و برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد.یافته­ها: نتایج به­دست‌آمده نشان ­داد که جهت­گیری همنوایی (0/25=β) و تنظیم رفتاری هیجان (0/29=β) تأثیر مستقیم و مثبت بر وسوسه مصرف غذا دارند، همچنین با توجه به میزان به‌دست‌آمده برای آماره VAF مشاهده می‌شود که 26/2 درصد تأثیر جهت‌گیری گفت‌وشنود و 34/8 درصد تأثیر جهت‌گیری همنوایی بر وسوسه مصرف غذا از طریق تنظیم رفتاری هیجان می‌تواند تبیین گردد.نتیجه‌گیری: بنابراین مسائل خانوادگی و هیجانی می‌توانند سهم قابل‌توجهی در کاهش وسوسه مصرف غذا دانش­آموزان دارای اضافه‌وزن داشته باشد.