عوامل میانمدت و بلندمدت تعیینکننده بهرهوری کل عوامل تولید: بررسی مروری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران
2 استادیاراقتصاد،گروه اقتصاد،واحد علوم وتحقیقات،دانشگاه آزاداسلامی،تهران،ایران
3 استادیاراقتصاد،گروه اقتصاد،واحد علوم وتحقیقات،دانشگاه آزاداسلامی،تهران،ایران
4 استاد اقتصاد، گروه اقتصاد،واحد علوم وتحقیقات،دانشگاه آزاداسلامی،تهران،ایران
doi
10.30510/psi.2022.291645.1859چکیده
مبتنی بر مطالعات انجام شده در سطوح بینالمللی، منطقهای و ملی، این پژوهش به شناسایی عوامل موثر بر رشد بهرهوری کل عوامل تولید میپردازد. نظر به اینکه رشد بهرهوری کل عوامل تولید، ترتیباتی را فراهم میکند که در نهایت رفاه افراد یک جامعه افزایش پیدا میکند، لذا چنین مطالعهای، میتواند اهمیت به سزایی در پیشبرد ادبیات همگرایی داشته باشد. برای تحقق چنین هدفی، با مرور مطالعات انجام شده در دهههای اخیر، لازم است، بین دو دسته عوامل میانمدت و عوامل بلندمدت تفکیک قائل شد. متغیرهای بلندمدت، معمولا تحت عنوان عوامل بنیادین رشد در ادبیات اقتصادی شناخته میشوند و شامل مواردی همچون، نهادها، جغرافیا و تجارت میشوند و عوامل میانمدت بیشتر نقش انتشار و جذب دانش و تکنولوژی، سرمایه انسانی(آموزش) و موارد مشابه را نشانه میروند. هرچند که این مطالعه بیشتر مروری بر عوامل میانمدت اثرگذار بر رشد بهرهوری کل عوامل تولید دارد، اما به علت در همتنیدگی موجود بین این دو دسته عامل، بررسی هر دو تا حدودی اجتنابناپذیر است.
