بررسی مدل های آموزش طراحی معماری با تأکید بر سبک های یادگیری (تحلیل مدل های آموزش معماری براساس سبک یادگیری VARK)*
نویسندگان
1 استاد یار معماری، عضو هیئت علمی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 استاد یار معماری، عضو هیئت علمی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
3 دانشجوی دکترای تخصصی معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
doi
10.30510/psi.2022.291554.1852چکیده
این پژوهش با رویکردی بر سبک های یادگیری و تأکید بر آموزش دانشجویان معماری براساس سبک یادگیری VARK صورت پذیرفته است، جامعه آماری در این پژوهش دانشجویان مقاطع کارشناسی(97 نمونه) و کارشناسی ارشد(206 نمونه) دانشگاه کمال الملک نوشهر می باشند و ابزار گردآوری داده ها در این تحقیق، پرسشنامه سبک VARK می باشد، که روایی آن براساس نظریه های چند تن از استادان دانشگاه مورد تأیید قرار گرفته است. پایایی ابزار نیز از طریق فرمول آلفای کرونباخ 968/0 برآورد شده است. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که میزان اثر بخشی مدل های قیاسی، مدل مسئلهی موردی و مدل مشارکتی به ترتیب مؤثرترین مدل های آموزش طراحی معماری در مقطع کارشناسی و میزان اثر بخشی مدل های مسئلهی موردی، مدل مشارکتی و مدل قیاسی به ترتیب مؤثرترین مدل های آموزش طراحی معماری در مقطع کارشناسی ارشد می باشند. در نتیجه سه مدل مسئله موردی و مشارکتی و قیاسی به عنوان مؤثرین مدل ها برای پاسخگویی به تولید محصول از سوی دانشجویان انتخاب شده اند. همچنین پس از بررسی نتایج بر اساس مدل TOPSIS از سبک یادگیری نسبت به هر یک از مدل ها، شاخص غالب سبک برای دانشجویان در هر دو مقطع تحصیلی (کارشناسی CL برابر 0.9155) و کارشناسی ارشد(CL برابر 0.9153) شاخص دیداری با بالاترین امتیاز قرار گرفته است و پس از آن به ترتیب شاخص های های جنبشی/ حرکتی، خواندنی/ نوشتنی و در نهایت شنیداری انتخاب شده است.
