بررسی تاثیر تغییرات سبک زندگی بر رضایتمندی سکونتی؛ موردپژوهی: محله دروس و نازیآباد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری،گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات، ، تهران، ایران
2 استادیار،گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد مهدیشهر، ، مهدیشهر، ایران
3 استادیار،گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات ، تهران، ایران
doi
10.30510/psi.2022.290809.1826چکیده
ابعاد فرهنگی مسکن را باید زنجیری دانست که سایر وجوه اجتماعی را به یکدیگر پیوندمیدهد و بر روابط بین آنها تأثیرگذار است. به طورکلی ارزیابیهای پس از سکونت از دهه 1۹۶0 در راستای توسعه روانشناسی محیط و پژوهش رفتار و محیط آغاز شده است.و ارزیابی رضایتمندی سکونتی، ازمهمترین موضوعات پژوهشی است. ارزیابیهای پس از سکونت را به دو دسته تقسیم میشوند: پس از سکونت قیاسی و ارزیابیهای پس از سکونت مولد:پژوهشگر به منظور ایجاد هنجارها یا درک تغییرات در قبل و بعد از اجرای یک طراحی جدید، به مقایسه میتواند به Life Style سبک روزانه) یا لایف استایل به انگلیسی ) « سبک زندگی » بین فضاها میپردازد. همچنین علایق، و جهتگیری رفتاری یک فرد، گروه یا فرهنگ اشاره کند که بازتابی ویژه از تحولاتمدرنیته فرهنگی در معماری معاصر است و بر رضایتمندی سکونتی تاثیر فراوان دارد. بر این اساس در این مقاله با رویکرد ارزیابی قیاسی به تاثیرپذیری رضایتمندی ساکنین از تغییر در الگوی سبک زندگی پرداخته میشود که در مرحله تحلیلی، به بیان « اسنادی » و « پیمایشی » در مرحله ادبیات نظری و روش « توصیفی- تحلیلی » با روش تاثیر تغییرات سبک زندگی بر رضایتمندی سکونتی شهر تهران در دو محله به عنوان مبنا اقدام شده است. جامعه آماری شامل مردم تهران در مناطق مفروض است. و ضمن اشاره به « تصادفی ساده » تهران انتخاب گردید. نمونهگیری در پرسشنامه به شیوه مقایسه نظرات آنها از عوامل کالبدی- فضایی مسکن و پیشنهاداتی اصولی درباره برنامه ریزی فرهنگی سبک زندگی و طراحی مسکن اشاره شد..