استبداد اکثریت از طریق ابتکار مردمی؛ ممنوعیت مناره و برقع در سوئیس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری،گروه حقوق عمومی ،واحد بندر عباس،دانشگاه آزاد اسلامی،بندرعباس،ایران
2 دانشیار،دانشکده حقوق وعلوم سیاسی،تهران ،دانشگاه تهران ،ایران
3 استادیار،گروه حقوق ،دانشکده علوم انسانی،هرمزگان،دانشگاه هرمزگان ،هرمزگان ،ایران
doi
10.30510/psi.2022.346526.3563چکیده
طی یک ابتکار مردمی در هشتم آذرماه 1388 ممنوعیت ساخت مناره برای مساجد و در تاریخ هشتم فروردین 1400 در یک ابتکار مردمی دیگر ممنوعیت بُرقع به تصویب اکثریت رأی دهندگان و اکثریت کانتون های سوئیس رسید و به این ترتیب ممنوعیت ساخت مناره و ممنوعیت پوشیدن برقع در متن قانون اساسی سوئیس گنجانده شد. تصویب این دو ممنوعیت بار دیگر بحث های مربوط به امکان وقوع استبداد اکثریت و تضییع حقوق اقلیت ها از طریق ابتکار مردمی به عنوان یکی از ابزارهای دموکراسی مستقیم را مطرح کرد. این مقاله با روش تحلیلی و استنتاجی می کوشد به این پرسش پاسخ دهد که آیا ابتکارات مردمی نامبرده منجر به استبداد اکثریت و نقض حقوق مذهبی مسلمانان سوئیس مندرج در کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی شده است. طبق یافته های این پژوهش، نتایج رأی گیری های مربوط به ابتکارات مردمی مناره و برقع موجب نقض آزادی های مذهبی مسلمانان سوئیس گردیده و همچنین در مقایسه با پیروان سایر ادیان، مسلمانان را از حیث اماکن مذهبی و نوع پوشش تحت تبعیض قرار داده است.
