تاثیر رهبری اشتراکی بر اثربخشیکارگروهی نقش میانجی: تسهیمدانش
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه مدیریت دانشگاه لرستان
2 دانشجوی دکتری مدیریت رفتارسازمانی دانشگاه لرستان
3 دانشگاه اصفهان
doi
چکیده
نقش رهبری در سازمان از گذشته مورد تاکید صاحب نظران بوده است. نظریات رهبری در گذشته کمتر بر مشارکت کارکنان در امور سازمان تاکید داشتند. یکی از نظریات جدید رهبری که تاکید بر مشارکت فعال همه کارکنان در فعالیت های مختلف دارد رهبری اشتراکی می باشد. در رهبری اشتراکی همه کارکنان نقش فعال داشته و در جهت پیشبرد اهداف سازمان تلاش میکنند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر رهبری اشتراکی بر اثربخشیکارگروهی با نقش متغیر میانجی تسهیمدانش در سازمان تامین اجتماعی شهر اصفهان میباشد. جامعه آماری شامل 270 نفر از کارکنان سازمان تامین اجتماعی شهر اصفهان تشکیل می باشد. حجم نمونه آماری به روش تصادفی ساده و بر اساس جدول گرجسی و مورگان، 159 نفر تعیین شد. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامهاستاندارد استفاده شد. روایی پرسشنامه ها از طریق روایی محتوایی و روایی سازه به کمک روش معادلات ساختاری تایید شد. ضرایب پایایی پرسشنامه رهبریاشتراکی 81/0، پرسشنامه تسهیمدانش 79/0 و پرسشنامه اثربخشیکارگروهی 76/0 برآوردشد. تجزیهوتحلیل اطلاعات جمعآوریشده با استفاده از نرمافزارهای SPSS21 وAmos21 انجام شد. نتایج آزمون فرضیات نشان دهنده تاثیر مستقیم رهبریاشتراکی بر اثربخشیکارگروهی، تاثیر مستقیم رهبری اشتراکی بر تسهیم دانش و تاثیر مستقیم تسهیمدانش بر اثربخشیکارگروهی بود. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که، تسهیم دانش در تاثیر رهبری اشتراکی بر اثربخشیکارگروهی نقش میانجی را ایفا میکند.