انقلاب اسلامی و نیروهای اجتماعی: با تکیه بر بررسی پایگاه اجتماعی شهدای انقلاب اسلامی در کرمانشاه
نویسندگان
1 گروه تاریخ ،دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه رازی.
2 گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه رازی
doi
10.30510/psi.2022.287365.1757چکیده
بررسی و شناخت پایگاه اجتماعی شهدای انقلاب اسلامی و کسانی که در مسیر بر پایی اهداف انقلاب اسلامی جانبازی کرده و در این راه کشته شدهاند یکی از مولفههای اساسی در شناخت پایگاه و ماهیت نیروهای اجتماعی انقلاب اسلامی محسوب میشود. هدف این نوشتار بررسی چگونگی حضور نیروهای اجتماعی و ترسیم صورتبندی و ترکیب پایگاه اجتماعی و نقش این نیروها در شکلگیری انقلاب اسلامی در کرمانشاه است. پرسش اصلی این است که ماهیت نیروهای اجتماعی موثر در تکوین انقلاب اسلامی در کرمانشاه چگونه بوده و چه ترکیبی داشتهاند. یافتههای تحقیق مبتنی بر دادهها و جامعه آماری شهدای انقلاب نشان داده که انقلاب اسلامی در کرمانشاه متأثر از حضور و مشارکت دو طیف نیروهای اجتماعی سنتی(روحانیون، بازاریان، کشاورزان و حاشیه نشینان) و مدرن(فرهنگیان،نظامیان، کارمندان، کارگران و کارکنان دولتی) بوده است. در میان این نیروها، روحانیون نقش رهبری و انگیزشی داشتند ولی نیروهای اجتماعی جدید به ویژه فرهنگیان و دانشگاهیان فعالترین گروه بودند. روش تحقیق در این نوشتار تاریخی و اسنادی میباشد که با اتخاذ شیوه توصیفی- تحلیلی و با رویکرد تاریخی، جامعه شناسی و بهرهگیری از روش های تبیین و تحلیل کیفی و کمی بر اساس دادههای آماری از شهدای انقلاب خواهد بود.