پاسخ تغییرات همودینامیک و هماتولوژیک به فعالیت مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون در بیماران دیابتی نوع 2
نویسندگان
1 دکتری، گروه علوم زیستی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 کارشناس ارشد آزمایشگاه تحقیقات هماتولوژی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، ایران
3 استادیار گروه هماتولوژی، گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
4 دکتری بیوشیمی و متابولیک ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
5 دانشیار، گروه علوم زیستی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.30468/jsums.2023.1556چکیده
زمینه و هدف: بیماری دیابت از مهمترین مشکلات سلامت در سراسر جهان میباشد. هدف از این پژوهش، بررسی پاسخ یک جلسه فعالیت مقاومتی با محدودیت جریان خون بر تغییرات همودینامیک و هماتولوژیک بیماران دیابتی نوع 2 بود.مواد و روشها: پانزده بیمار مبتلا به دیابت نوع 2، فعالیت مقاومتی بازکردن و خم کردن زانو با و بدون محدودیت جریان را در دو جلسه بهترتیب با شدت 20 و 80 درصد 1RM اجرا کردند. اندازه گیری تغییرات همودینامیکی و هماتولوژیکی قبل، بلافاصله و 30 دقیقه پس از فعالیت صورت گرفت. برای بررسی تأثیر مداخله بر فاکتورهای کمی از آنالیز واریانس مکرر استفاده شد.یافتهها: میانگین مقادیر فشار خون سیستول و دیاستول و مقادیر ضربان قلب در هر دو جلسه تمرینی تفاوت معناداری نداشت (0/05 <P). نتایج نشان داد که بین جلسات فعالیت مقاومتی با محدودیت و بدون محدودیت، جریان تفاوت معناداری در شاخصهای WBC، RBC، HCT، Hb، MCH، MCHC، MCV و PV مشاهده نشد (0/05 <P). با توجه به یافتهها، مقدار RBC و Hb بلافاصله پس از فعالیت مقاومتی با محدودیت جریان خون، افزایش معناداری یافت (0/05 >P) که بعد از 30 دقیقه ریکاوری، به سطوح استراحتی بازگشت.نتیجهگیری: اجرای فعالیت مقاومتی با شدت کم و با محدودیت جریان خون به دلیل نبود تغییر معنادار شاخصهای همودینامیکی، هماتولوژیکی و پلاکتی میتواند سازوکار مؤثر و کمهزینه در جلوگیری از بروز بیماریهای قلبی- عروقی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 باشد و بهعنوان یک سیستم درمانی غیردارویی و جایگزین تمرین مقاومتی با شدت بالا از آتروفی عضلات بهویژه در جمعیتهای بالینی بهویژه بیماران دیابتی پیشگیری کند.