آسیب شناسی اجتماعی تحقیقات مقدماتی بر مبنای اصل حتمیت و قطعیت
نویسندگان
1 گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.
2 گروه حقوق، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد،ایران(نویسنده مسئول)
3 گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد،ایران
doi
10.30510/psi.2022.359582.3899چکیده
هدف تحقیق حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی صورت گرفت، آسیب شناسی تحقیقات مقدماتی بر مبنای اصل حتمیت و قعطیت کیفر میباشد. اصل حتمیت و قطعیت کیفر از ایدههای سزار بکاریا در کتاب رساله جرائم و مجازاتها است. اصل حتمیت و قطعیت کیفر به این معنی بوده که مردم و به خصوص مجرمان باور قطعی داشته باشند که هرکس مرتکب جرمی شود بدون تردید و به صورت حتمی طی حکمی قطعی غیرقابل نقض، به مجازات خواهد رسید حتمی بودن عقوبتی حتی معتدل، همیشه تأثیر شدیدتر از ترس از مجازاتی موحش که امید رهایی در آن دارد به جای میگذارد؛ زیرا وقتی گریز از کیفر محال باشد ملایمترین رنجها روح بشر را متوحش میکند، هرچه کیفرها ملایمتر باشند ضرورت ترحم و عفو کمتر احساس میشود. اما در نظام دادرسی کیفری ایران، قانونگذار با پیش بینی نهادهای مختلف در مراحل دادرسی، به خصوص در مرحله تحقیقات مقدماتی به نحوی این اصول را زیر سؤال برده است. از جمله نهادهایی که در مرحله تحقیقات مقدماتی سبب خدشه به اصل حتمیت و قطعیت کیفر گردیده میتوان به نهاد تعلیق تعقیب، بایگانی کردن پرونده و میانجیگری اشاره نمود.