فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه موضوعات غیرسرمایه‌گذاری متعددی در حقوق سرمایه‌گذاری خارجی مطرح شده است. سرمایه‌گذاری در سطح کلان به‌طور معمول چالش‌های حقوق بشری و زیست‌محیطی به‌دنبال دارد. سرمایه‌گذاری پایدار بر لزوم پایداری سرمایه‌گذاری خارجی و حرکت در چارچوب موازین زیست‌محیطی و اجتماعی تأکید می‌کند. نهادهای بیمه‌کنندة سرمایه‌گذاری خارجی از جمله میگا و اپیک، ارزیابی‌های زیست‌محیطی و اجتماعی را پیش‌شرط بیمة پروژة سرمایه‌گذاری می‌دانند. به‌عبارت دیگر، پروژه‌هایی که در تعارض با موازین زیست‌محیطی باشند، مورد حمایت این نهادها نیستند. این نظارت در مدت اجرای پروژه نیز ادامه دارد، به‌طوری‌که اگر در خلال مدت، مراتب تعارض پروژه با موازین زیست‌محیطی مشخص شود، ادامة پوشش بیمه‌ای با چالش مواجه می‌شود. علی‌رغم رویکرد این دو نهاد، اعتقاد حقوقی موجود در حدی نیست که الزام نهاد بیمه‌کننده به تطبیق طرح با موازین زیست‌محیطی قابل استنباط باشد، با این حال می‌توان نتیجه گرفت، درصورتی‌که محیط ‌زیست به‌صورت جدی در حال تخریب باشد و منافع حیاتی بشر تحت تأثیر قرار گیرد، نهاد بیمه‌کننده ملزم به عدم ارائة پوشش بیمه‌ای است. در غیر این صورت حقوق نرمی مرتبط با لزوم ارزیابی‌های زیست‌محیطی و عدم بیمه سرمایه‌گذاری خارجی در پروژه‌های مخرب نسبت به محیط ‌زیست، در حال شکل‌گیری است. در این پژوهش با رویکرد توصیفی- تحلیلی، رویکرد زیست‌محیطی نهادهای بیمه‌کنندة سرمایه‌گذاری خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد و پاسخ مقتضی به پرسش مطرح در مقدمه مقاله ارائه می‌شود.