بررسی تطبیقی کیفیت زندگی مربوط به سلامت بزرگسالان شهر تهران، با تاکید بر سلامت خودادراک
نویسندگان
1 استاد جمعیتشناسی دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد جمعیتشناسی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijsp.2016.63791چکیده
در این تحقیق به منظور بررسی کیفیت زندگی مربوط به سلامت بزرگسالان شهر تهران، از نسخه پنجسطحی پرسشنامه سازمان کیفیت زندگی اروپا (EQ-5D-5L) استفاده شده است. این پرسشنامه متشکل از یک مقیاس دیداری (EQ-VAS) و یک سیستم توصیفی سلامت شامل پنج بعد: تحرک، مراقبت از خود، فعالیتهای روزمره، درد/ناراحتی و اضطراب/افسردگی است. همانند دیگر کشورها، بزرگسالان شهر تهران نیز با افزایش سن نمره پایینتری به وضعیت سلامت خویش داده و مشکلات بیشتری را در ابعاد سلامت گزارش کردهاند؛ زنان نیز وضعیت سلامت خویش را پایینتر از مردان ارزیابی کردهاند، با اینکه امید زندگی بالاتری نسبت به مردان دارند. مقایسه نتایج شهر تهران با کشورهای مورد بررسی، نشاندهنده وضعیت سلامت خودادراک نامناسب این شهر نسبت به این کشورها، بخصوص کشورهای توسعهیافته است. ارزیابی بزرگسالان شهر تهران از وضعیت سلامت خویش براساس نمرات مقیاس دیداری پایینتر از اکثر کشورهای مورد مقایسه است. در میان ابعاد سلامت، وضعیت شهر تهران در سه بعد تحرک، درد/ناراحتی و اضطراب/افسردگی نسبت به کشورهای مورد مقایسه نامناسب و در بعد اضطراب/افسردگی نگرانکننده است. در بعد اضطراب/افسردگی میزان مشکلات گزارش شده در تمام گروههای سنی بیش از 23درصد و مشکلات جوانان گروه سنی 24-18 ساله بیش از سه گروه سنی دهساله بعدی است. نتایج نشاندهنده نیاز به توجه بیشتر به وضعیت سلامت روانی جامعه بویژه جوانان است. وضعیت سلامت خودادراک سالمندان شهر تهران، بخصوص زنان سالمند، نیز نامناسب و نیازمند توجه است.