نقش سرمایه فکری برکارآفرینی سازمانی ( مطالعه موردی: دادگاه های عمومی استان کرمان)
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه ولی عصر عج رفسنجان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه معارف اسلامی و حقوق، رفسنجان، ایران
2 hستادیار دانشگاه ولی عصر عج رفسنجان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، کروه معارف اسلامی و حقوق، رفسنجان، ایران
3 استادیار گروه فقه و حقوق ، دانشگاه شهید باهنر کرمان ، دانشگاه شهید باهنر کرمان ، ایران
4 استادیار دانشگاه ولی عصر عج رفسنجان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه معارف اسلامی و حقوق، رفسنجان، ایران
doi
10.30510/psi.2022.319483.2792چکیده
هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین سرمایه فکری و کارآفرینی سازمانی در دادگاه های عمومی استان کرمان بود.روششناسی: روش تحقیق حاضر از نوع همبستگی بوده که بهصورت میدانی اجرا شد. جامعه آماری تحقیق شامل کارکنان دادگاه های استان کرمان در سال 1398 (103 نفر) بود که نمونه بهصورت تمام شمار انتخاب شد. جهت گردآوری دادهها از دو پرسشنامه استاندارد سرمایه فکری ببونیتس (1998) و کارآفرینی سازمانی یعقوبی (1386)، که روایی آنها توسط زرینسبب (1386) و یعقوبیان (1386) برآورد و مورد تأیید قرار گرفته بود، استفاده شد (با پایایی 94/0 و 90/0). برای تجزیهوتحلیل دادهها از آمار توصیفی و آمار استنباطی ( ضریب همبستگی، رگرسیون، مدل معادلات ساختاری با نرم افزار PLS)، استفاده شد.یافتهها : یافتههای تحقیق نشان داد که سرمایه فکری به میزان 65 درصد از تغییرات متغیر کارآفرینی سازمانی کارکنان دادگاه های عمومی استان کرمان را بهطور مستقیم تبیین میکند. همچنین مدل نهایی تحقیق دارای برازش مطلوبی میباشد. نتیجهگیری: دادگاه ها در سایه تقویت سرمایه فکری خود، میتواند کارآفرینی سازمانی را بهبود و توسعه بخشد.