الگوی دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه تربیت بدنی واحد گرگان، 3. دانشیار گروه تربیت بدنی واحد گرگان
2 دانشیار گروه تربیت بدنی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
3 استادیار ،گروه تربیت بدنی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
4 دانشجوی دکترا، گروه تربیت بدنی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
doi
10.30510/psi.2022.312159.2543چکیده
هدف: ارائه الگوی دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران. روششناسی: در این تحقیق با بهکارگیری تکنیک نمونهبرداری گلوله برفی، یک گروه اولیه جهت مصاحبه انتخاب شد و سپس گروههای بعدی جهت مصاحبه توسط همین گروه معرفی شدند و نمونهگیری تا جایی تداوم یافت که تحقیق به اشباع نظری و کفایت رسید. در مرحله مصاحبه بهمنظور آگاهی از نظر خبرگان ، 16 مصاحبه صورت گرفت. بعد از رسیدن به اشباع نظری از طریق تجزیهوتحلیل دادههای برآمده از مصاحبهها، مطالعات تطبیقی، پیشینه موجود و تحلیل، گویههای دیپلماسی ورزشی شناساییشده و نهایتاً پرسشنامه دیپلماسی ورزشی طراحی شد. برای پایایی ابزار اندازهگیری، از روش توافق بین دو کدگذار بر اساس ضریب کاپا استفاده گردید. برای بررسی روایی محتوایی پرسشنامه، از 8 نفر متخصص رشته تربیتبدنی خواسته شد تا بر اساس مدل مرحلۀ اول، سؤال ها را موردبررسی قرار دهند. با توجه به نظر متخصصان پرسشنامۀ نهایی با 104 سؤال تهیه شد. یافتهها: پس از کدگذاری باز، مقولهها شامل شرایط علّی، شرایط زمینهای، استراتژیهای عمل و پیامدهای دیپلماسی ورزشی استخراج شد. سپس در مرحله کدگذاری محوری و انتخابی، پیوند بین این مقولهها در قالب مدل پارادایمی پژوهش تعیین گردید و نظریه نهایی شکل گرفت.نتیجه گیری: در الگوی مرحله کیفی شرایط ماهیتی، ابزار قدرت، شرایط مالی، ابزار هویتی عوامل علی در دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران شناخته شدند. عوامل ساختاری، جایگاه ورزش کشور، مشارکت، توانمندسازی، رسانه جزء شرایط زمینهای مؤثر در دیپلماسی ورزشی جمهوری اسلامی ایران بودند و عوامل سیاسی، قوانین، رویه و روشها جزء موانع شرایط مداخلهگر شناسایی شدند.
