مقایسه اثربخشی درمان فراتشخیصی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریکپذیر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2 استاد، مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش پورسینای حکیم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش پورسینای حکیم و مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه روانشناسی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
doi
10.30468/jsums.2023.1552چکیده
زمینه و هدف: بهرهگیری از رویکردهای نوین روانشناسی در کنار درمانهای زیستی، اقدامی مؤثر در راستای کاهش نشانگان ثانوی روانی ناشی از بیماریهای زیستی است. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی درمان فراتشخیصی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر است.مواد و روشها: پژوهش حاضر شبهتجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه بیماران مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر مراجعهکننده به مرکز پورسینای حکیم شهر اصفهان در سال 1399-1398 بود که از بین آنها 45 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهطور تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل (15 نفر) گمارده شدند و از پرسشنامه کیفیت زندگی پاتریک و همکاران (1998) استفاده شد. برای آزمودنیهای گروههای آزمایش، بستههای درمانی فراتشخیصی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در هشت جلسه 90 دقیقهای ارائه شد. دادهها با روش تحلیل کواریانس تکمتغیره به کمک نرمافزار SPSS19 تجزیهوتحلیل شدند.یافتهها: هر دو مداخله فراتشخیصی و پذیرش و تعهد، بر بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندروم روده تحریکپذیر مؤثر بوده است (05/0>p)، ضمن اینکه بررسی تفاوت میانگینها در آزمون تعقیبی بیانگر اثربخشی بالاتر درمان فراتشخیصی بر کیفیت زندگی بوده است.نتیجهگیری: اثربخش بودن هر دو رویکرد مورداستفاده نشان میدهد که پزشکان و تیم درمانی با بهرهگیری از رویکردهای درمان روانی در کنار درمانهای زیستی میتوانند از شدت نشانگان ثانوی ناشی از بیماریهای مزمن جلوگیری کنند و با این کار فرایند درمان را تسهیل نمایند.