بررسی وضعیت توسعه سازمانی در نظام آموزش عالی ایران
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی
2 استادیار گروه مطالعات مدیریت آموزشعالی، مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزشعالی
doi
چکیده
هدف از نگارش این مقاله که برگرفته از رساله دکتری آموزشعالی است، در وهله نخست تأکید بر لزوم تغییر در سازمانها به ویژه سازمانهایی است که مسئولیت «انسجام بخشی به امور اجرایی و سیاستگذاری نظام علمی، تحقیقاتی و فناوی کشور (Islamic Assembly, 2002)» را برعهده دارند؛ در وهله دوم تأکید بر این نکته است که کاربست تغییر در چارچوب «توسعه سازمانی» که برنامهای دوربرد و در برگیرنده تمام نظام است از بالا کارگردانی میشود و سرشتی دستوری دارد و در واقع، کوششی مدیریتی است که تغییر در نگرشها، ارزشها، باورها و به طورکلی، «فرهنگ سازمانی» را نشانه میگیرد و میتواند روشی مناسب و نرمافزاری در انجام یافتن این تغییرات باشد. بالاخره اینکه تمایز و تفاوت نهادهای اداره کننده آموزشعالی با دیگر سازمانها نیز باید در کاربست توسعه سازمانی مورد توجه قرار گیرد.