برده‌داری جنسی در حقوق بین‌الملل کیفری با تأکید بر رویه دادگاه ویژه سیرالئون

نویسندگان

1 استادیار، گروه حقوق، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران؛ گروه حقوق عمومی و حقوق بین‌الملل، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، ایران

2 دانشجوی دکتری، گروه حقوق، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران

3 استادیار، گروه حقوق، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jplsq.2021.312951.2616
چکیده

برده‌داری از قدیمی‌ترین اشکال نقض شأن و کرامت انسانی است. وفق تعریف ارائه‌شده در کنوانسیون برده‌داری (1926)، برده‌داری، وضعیت یا شرایط کسی است که اختیارات ناشی از حق مالکیت، کلاً یا جزئاً علیه او اعمال می‌شود و «برده» کسی است که در این حالت یا وضعیت قرار دارد. علی‌رغم ممنوعیت برده‌داری، امروزه شاهد شکل نوینی از برده‌داری، تحت عنوان برده‌داری جنسی هستیم. اساسنامة دیوان کیفری بین‌المللی نیز برای اولین‌بار برده‌داری جنسی را به‌عنوان جنایت علیه بشریت و جنایت جنگی شناسایی کرده است. هدف از این مقاله بررسی رویة غنی برجای‌مانده از رویة دادگاه ویژة سیرالئون در شناسایی و ارائة تعریف و عناصر جرم برده‌داری جنسی برای اولین‌بار در عرصة محاکم کیفری بین‌المللی است. در این مقاله با روش تحلیلی- توصیفی با مرور اجمالی سیر جرم انگاری برده‌داری جنسی، به بررسی رویکرد دادگاه ویژه سیرالئون در شناسایی برده‌داری جنسی به‌عنوان جنایت علیه بشریت خواهیم پرداخت.