جایگاه مذهبی، فرهنگی و سیاسی شاه طاهر در حکومت نظام شاهیان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ ، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران
2 استادیار گروه تاریخ، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران
3 دانشیار گروه تاریخ، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران
doi
10.30510/psi.2022.287424.1746چکیده
تقریباً مقارن با تشکیل سه دولت نظام شاهیان، قطب شاهیان و عادل شاهیان در دکن، دولت صفویه در ایران روی کار آمد. برگزیدن مذهب تشیع توسط این دولت قدرتمند منطقه و عواملی مانند مهاجرت شیعیان به دکن موجب گسترش تشیع در آن سرزمین گردید. از سوی دیگر، کسب مقامهای درباری توسط تعدادی از نخبگان شیعه در این دربارها تأثیرات شگرفی را در سیاست داخلی و همچنین مناسبات منطقهای به دنبال داشت. یکی از افراد تأثیرگذار حکومت نظام شاهیان، شاه طاهر میباشد. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق تاریخی که مبنای آن توصیف و تحلیل است و با تکیه بر منابع کتابخانهای به تبیین جایگاه شاه طاهر در دکن و تأثیرات مذهبی، سیاسی و فرهنگی او در دربار نظام شاهیان پرداخته و نتایج اقدامات او در زمینه گسترش تشیع را مورد بررسی قرار میدهد.یافتههای پژوهش نشان میدهد حضور شاه طاهر، یکی از علل مهم ترویج تشیع در دکن است، وی پس از ورود به دکن در فضایی که تعصبات اهل سنت، شیعیان را تحت فشار قرار داده بود به تدوین برنامهای جامع برای ترویج و اشاعه تعالیم تشیع پرداخت.وی علاوه بر دعوت از دانشمندان شیعه از سرزمینهای شیعی، به تألیف کتب مختلف و تدریس پرداخت به طوری که در جلسات درس او در احمدنگر، همه علمای پایتخت شرکت میکردند. نزدیکی وی به دولت به صفویان و کسب حمایت از آنان به اقدامات وی در گسترش تشیع کمک کرد