پژوهشی در نظام سیاسی ایران در عصر قاجاریه، با تاکید بر دیدگاه سفرنامه نویسان اروپایی
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استاد، گروه تاریخ، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری تاریخ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استاد گروه تاریخ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30510/psi.2022.284679.1695چکیده
در واقع قشربندی اجتماعی ایران تقریباً از قرن سوم هجری تا قرن سیزدهم هجری یکسان و شبیه هم بوده است و در واقع بافت و ساخت و ترکیب بندی سیاسی ایران در اوایل عصر قاجار تفاوت خاصی با دوران های پیشین نداشت. زیرا جامعه صرف نظر از قشر بندی عادی مرکب از دو گروه مشخص تقسیم شده بود. 1. قشر ممتاز و حاکم در صدر بود. 2- قشر فرودست و غیر حاکم نیز وجود داشت. آنچه در واقعیت جامعه ایران در زمینههای مذکور میگذشت، تفاوت فراوانی با نسخه و مدل فرنگی آن داشت و خود به خود پرسش هایی در باب این همه تفاوت مطرح می شود. امروز بحث بر سر این است که به طور مسلم که ریشه هایی از معضلات سیاسی امروز به گذشتههای نه چندان دور می رسد، در این پژوهش به پرسش اساسی یعنی ساختار سیاسی ایران عصر قاجار(جامعه ای گذار از سنت های گذشته به سوی زندگی نوین و مدرن) پرداخته میشود تا بتوان با بررسی ساختار سیاسی عصر قاجار در سفرنامه های اروپایی زمینه فراهم آورنده تا ریشههای نابسامانیهای آن عصر را تبیین و تحلیل و توصیف کرد. در این پژوهش از روش توصیفی – تحلیلی و به کمک مراجعه به منابع کتابخانه ای استفاده شده است.