فرازی بر جایگاه حق بر هوای پاک با رویکرد به حق بر توسعه پایدار در نظام های حقوقی دول
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 دانشیار گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی،، نجف آباد، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.30510/psi.2022.281582.1664چکیده
حقوق محیطزیست، ابزار مهمی برای نظارت و مدیریت توسعه ی پایدار است. این حقوق در تعیین خط مشی ها و اقدامات حفاظتی محیطزیست و هم چنین استفاده ی معقولانه و پایدار از منابع طبیعی موثر است. همان گونه که در اسناد و پایانه های مهم بینالمللی درباره ی محیطزیست از جمله بیانیه ی ریو نیز مورد تأکید قرار گرفته است در مراحل تکامل طولانی و دشوار بشر بر روی زمین، مرحله ای فرا رسیده است که در آن، انسان به یاری پیشرفت سریع علوم و فن آوری به روش های متعدد و در مقیاس های غیر قابل پیش بینی، قدرت تغییر محیطزیست خود را به دست آورده است؛ در نتیجه توسعه ی پایدار، در عین روشن و معمول بودن کاربرد آن در ادبیات حقوق محیط زیست و همچنین برنامه ریزی های توسعه، مفهومی ویژه و چند وجهی را نمایش می دهد که از نگاهی نظری، مناسبات میان توسعه و محیط زیست را می توان در سه حالت تصور نمود:تقدم محیط زیست بر توسعه، تقدم توسعه بر محیط زیست و برابری ملاحظات توسعه ای و زیست محیطی.