حفظ تمامیت ارضی از دیدگاه فقه امامیه و فقه مذاهب اربعه اهل سنت
نویسندگان
1 استادیار،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی،واحد قم،دانشگاه آزاد اسلامی،قم ،ایران
2 دانشجوی دکتری،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی،واحد قم،دانشگاه آزاد اسلامی،قم ،ایران
3 استادیار،گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد پردیسان قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم،ایران
doi
10.30510/psi.2022.332000.3179چکیده
امروزه حفظ استقلال و تمامیت ارضی و مرزی کشورها به عنوان یک اصل جهانی مورد توجه و تأکید قرار گرفته است. به موجب اصل نهم «در جمهوری اسلامی ایران آزادی و استقلال و وحدت و تمامیت ارضی کشور از یکدیگر تفکیکناپذیرند و حفظ آنها وظیفه دولت و آحاد ملت است. هیچ فرد یا گروه یا مقامی حق ندارد به نام استفاده از آزادی به استقلال سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و نظامی و تمامیت ارضی ایران کمترین خدشهای وارد کند و هیچ مقامی حق ندارد به نام حفظ استقلال و تمامیت ارضی کشور آزادیهای مشروع را هر چند با وضع قوانین و مقررات، سلب کند». با توجه به اهمیت موضوع صیانت از مرزهای سرزمین و نیز وجود قومیتها و مذاهب مختلف در کشور تحقیق حاضر با هدف بررسی و تحلیل حفظ تمامیت ارضی از دیدگاه فقه امامیه و فقه مذاهب اربعه اهل سنت صورت پذیرفته است. نتایج تحقیق که به روش توصیفی انجام گردیده است حاکی از آن است که باوجود اختلافاتی که میان فقها مذهب شیعه و مذاهب اربعه وجود دارد، فقهای مذاهب اربعه اتحاد را در صیانت از مرزهای کشور به شکل رسمی پذیرفته است. بررسیهای صورت گرفته نشان میدهد که فقها مذاهب اربعه مانند فقها مذهب شیعه دفاع سازمانیافته از کشور در برابر تهاجم دشمنان که از آن به جهاد دفاعی یاد میکنند. را پذیرفته و به آن پایبند هستند. مشخص است که تلاش و نگرانیهای صیانت از مرزهای کشور اختصاص به فقیهان شیعه ندارد و فقهاى مذاهب اهل سنت نیز صیانت از مرزها را واجب عینى دانستهاند