شناسایی به کارگیری هویت ملی در سیاستگذاری ورزش ایران
نویسندگان
1 استادیار مدیریت ورزشی، پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران، کیش، ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران، کیش، ایران.
3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه مدیریت ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.30510/psi.2022.328510.3071چکیده
پیوند میان ورزش مدرن و ملیگرایی از آغاز تکوین این دو پدیده برقرار و قابل پیگیری است، ورزش از یک سوی همواره بستری برای ساخت، گسترش، مشروعیتیابی و نفوذ ملیت و فرهنگ ملی بوده است و از سوی دیگر این دولتها و جنبشهای هویتطلب بودند که به تقویت، گسترش و نفوذ ورزش مدرن کمک کردند. در این پژوهش با نگاهی به تحلیل پیوند ورزش و دولت – ملت های مدرن، نتایج حاصل از 34 مصاحبه عمیق با 28 نفر از کارشناسان، اساتید دانشگاهی و ورزشکاران با روش زمینهای مورد واکاوی قرار گرفته است. از منظر این افراد، ورزش علاوه بر فعالیتی جسمی، فرآیندی برای دگردیسی و تولید انگارههای هویتی است. بنابراین در جواب سوال بنیادین تحقیق مبنی بر چگونگی تاثیرگذاری و تاثیرپذیری هویت ملی بر ورزش و سیاستگذاری ورزشی، پژوهش حاضر با استخراج مفاهیم کلیدی همچون غرور ملی، تداوم هنجارهای اجتماعی - جنسیتی، تحکیم ایدئولوژی و تبلیغات سیاسی، نشان میدهد که موضوع هویت در ورزش به مثابه فرآیندی برای تولید و دگردیسی انگارههای هویتی، در قالب اصطلاحاتی همچون «ملی گرایی ورزشی» و یا «میهنپرستی ورزشی» به کار گرفته شده است.
