تبیین جامعه شناختی جنسیت و احساس امنیت اجتماعی (مطالعه موردی دانشجویان دانشگاه تبریز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استاد یار گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، واحد علوم وتحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استاد تمام گروه جامعه شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30510/psi.2022.298324.2087چکیده
تحقیق حاضر به بررسی میزان احساس امنیت اجتماعی و شناخت مهمترین عوامل مرتبط با آن پرداخته است. این پژوهش از نوع کاربردی و با هدف تبیینی بوده و روش اجرای تحقیق، پیمایش بوده و از ابزار پرسشنامه برای گردآوری دادهها استفاده شده است. نمونه پژوهش 400 نفر از جوانان 20-35 سال ساکن شهر تبریز بوده که به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شده-اند. بر اساس نتایج، میانگین احساس امنیت اجتماعی مردان برابر 10/102 و زنان9/86 بوده است. یافتههای پژوهش حاکی از این بوده که رابطه معنادار و مستقیمی بین نظم اجتماعی و احساس امنیت اجتماعی وجود داشته، همچنین رابطه معنادار و مستقیمی بین سرمایه اجتماعی با احساس امنیت اجتماعی و میزان استفاده از فناوری اطلاعات با احساس امنیت اجتماعی وجود داشته. بین مشارکت اجتماعی و احساس امنیت اجتماعی رابطه معنیدار وجود نداشته. تفاوت معنیداری در میانگین شاخص احساس امنیت اجتماعی بر حسب سطح تحصیلات ، وضعیت تأهل و طبقه اجتماعی وجود نداشته. تفاوت معنیداری در میانگین احساس امنیت اجتماعی بر حسب جنسیت پاسخگویان وجود داشته است. به طوری که میانگین احساس امنیت مردان، بیشتر از زنان بود. همچنین بین درآمد و احساس امنیت اجتماعی رابطه معنیدار وجود نداشته است. نتایج تحلیل رگرسیونی بیانگر این بوده که در گام آخر سه متغیر سرمایه اجتماعی، میزان استفاده از فناوری اطلاعات و نظم اجتماعی به ترتیب بیشترین واریانس متغیر وابسته را تبیین کردهاند، در مدل باقی ماندهاند و باقی متغیرها از معادله خارج شدهاند. این متغیرها در مجموع توانستهاند 8/58 درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین نمایند.