نامدهی و طبقه بندی در اشعار عارف قزوینی بر اساس الگوی بازنمایی کارگزاران اجتماعی ونلیوون
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، رشته زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
2 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
3 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
doi
10.30510/psi.2022.299264.2120چکیده
تحلیل گفتمان، روشی است که در بستر اندیشههای پستمدرن بسط و گسترشیافته است. در پژوهش حاضر، غزلیات عارف قزوینی در چارچوب تحلیل گفتمان انتقادی و با بهرهگیری از الگوی بازنمایی کارگزاران اجتماعی ونلیوون بررسی و تحلیل شده است. مسئله اصلی تحقیق اینگونه بیان می شود : عارف چگونه از نامدهی و طبقهبندی کنشگران اجتماعی برای بیان دیدگاههای خود استفاده کرده است. بر این اساس، نخست مؤلفههای نامدهی و طبقهبندی در هر بیت مشخص گردید سپس با محاسبات آماری و طبق بسامد مؤلفهها، میزان ارجاعات تعیین شد. پژوهشگر در این پژوهش با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی و با بهرهگیری از منابع کتابخانهای - اِسنادی، مبحث نامدهی را در حوزهی اشعار عارف قزوینی مورد مطالعه و خوانش نموده و دلایل بهکارگیری این نامها را مورد بحث و بررسی قرار داده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد عارف برای بازنمایی کارگزاران اجتماعی از صریحترین مؤلفهها از جمله نامدهی استفاده کرده است. همچنین شیوههای بازنمایی و تصویرسازی کارگزاران اجتماعی موضع عارف را بهخوبی نمایان میکند.
