چالشها و موانع حقوقی بودجهریزی مبتنی بر عملکرد در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی و بین الملل دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،
2 دانشیار گروه حقوق عمومی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران. ایران
3 استادگروه حقوق عمومی. دانشکده حقوق وعلوم سیاسی. دانشگاه تهران.ایران
doi
10.30510/psi.2022.337142.3329چکیده
به تبع مشکلاتی و نارساییهایی که بودجهریزیهای سنتی داشتند، دولتها تصمیم به تغییر روش و رویه در بودجهریزی گرفتند. از جمله این روشها که با هدف تجدید ساختار عملیات دولت بر اساس برنامهها و فعالیتهای تولید کننده محصولات، مورد اقبال دولتها قرار گرفت، روش بودجهریزی مبتنی بر عملکرد بود. طبیعتاً تغییر روش در بودجهریزی، با روش بودجهریزی جاری یک دولت در برخی موراد دارای تفاوت خواهد بود و به تبع، با موانعی و مشکلاتی روبرو میشود. با این وصف، موانع و چالشهای بودجهریزی مبتنی بر عملکرد مسألهای قابل طرح و بررسی است. به موجب این تحقیق که به روش توصیفی – تحلیلی صورت گرفته میتوان گفت؛ از جمله موانع و چالشهای اصلی بودجهریزی مبتنی بر عملکرد در ایران تحت عنوان اجرا نشدن صحیح اصلاحات بودجهای، محدودیتهای تحلیل هزینه، مقررات دست و پاگیر مالی، موانع و محدودیتهای مدیریتی و عدم تصریح اهداف و مقاصد از طرف قوه مقننه قابل طرح می-باشد. مشکلات ناشی از اصلاحات و تغییرات در ساختار بودجه و همچنین عدم پذیرش آن توسط مدیران باعث ایجاد نوعی مقاومت در اجرای برنامهها خواهد شد. از طرفی دیگر؛ عدم وجود الزامات قانونی کافی و فقدان سیاست های حمایتی دولت در جهت استقرار بودجهریزی مبتنی برعملکرد و همچنین عدم ارزیابی مناسب عملکرد سازمانهای دولتی از سوی جامعه در قالب بخشی از موانع زمینهای بر استقرار بودجهریزی مبتنی بر عملکرد محسوب میشود.