بررسی مقایسه ای اسلام سیاسی مبتنی بر امامت و اسلام سیاسی مبتنی بر خلافت در نو سلفیه
نویسندگان
1 دانشیار علوم سیاسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس،چالوس،مازندران،ایران.
2 استادیار علوم سیاسی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس،چالوس،مازندران،ایران
3 دانشجوی دکتری تخصصی علوم سیاسی گرایش اندیشه سیاسی،دانشگاه آزاد اسلامی،واحد چالوس،چالوس،ایران.
doi
10.30510/psi.2022.314100.2604چکیده
سَلَفی به گروهی از مسلمانان اهل سنت گفته میشود که به دین اسلام تمسک جسته و خود را پیرو سلف صالح میدانند و در عمل و اعتقادات خود از پیامبر اسلام، صحابه و تابعین تبعیت میکنند. سلفیها تنها قرآن و سنت را منابع احکام و تصمیمات خود میدانند. سلفی گری دو رکن اساسی دارد: یکی بازگشت به شیوه زندگی و مرام سلف صالح و در نهایت سنت حجاز و به خصوص سنت اهل مدینه در ۱۴۰۰ سال پیش، و دوم مبارزه با بدعت، یعنی هر چیزی که سلفیها جدید و خلاف سنت میدانند. در خصوص اسلام مبتنی بر نو سلفیه نیز باید اذعان داشت سلفیه نو مبتنی رویکرد هایی نو در راستای مبانی و روش ها می باشد و تاکید آن بیشتر بر موارد اعتقادی بر کلامی است . و موسس آن ابنتیمیه حرانی می باشد . هم اکنون که جریان نو سلفیه روی کار آمده است تعهدادی از اعتقادات سلفیه سابق و سنتی دستخ.ش تغییرات و دگرگونی های متعددی شده است. به شکلی که نوسلفیان در برخورد با اندیشههای کلامی و اعتقادی سلفیه سابق ، روش های مختلفی را دنبال می نمایند