تحلیل دولت رفاه در نظام حقوقی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 دانشیار گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی،، نجف آباد، ایران
3 استادیار، گروه حقوق، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
doi
10.30510/psi.2022.286545.1727چکیده
دولت رفاه به دولتی گفته می شود که در آن تأمین و بهبود رفاه عمومی وظیفه قانونی نهادهای قدرت است. اما این هدف به منزله عمل فرا قانونی و یا به عبارت دیگر عمل بر خلاف قانون از طرف مجریان و یا شهروندان نیست . چنین دولتی به همه کسانی که به هر دلیل نتوانند هزینه های خود را تأمین کنند کمک رسانی می کند. این کار از طریق پرداخت مستمری (حداقل درآمد) و یا کمک های نقدی دیگر انجام می شود . دولت رفاه به معنی وجود سیاست های سنجیده و هوشمندانه ای در زمینه تأمین دست کم حداقل استاندارد زندگی برای همه و ارتقای برابری در فرصت های زندگی است که در آن هیچ تردیدی در زمینه ضرورت تمرکز همه نهادهای رسمی بر تأمین خدمات همگانی وجود ندارد؛ تأمین اجتماعی یک سیستم همگانی از بیمههای اجباری است. بیمه اجتماعی از بیمههای بازنشستگی، بیمههای دولتی درمانی، بیمههای بیکاری و بیمه حوادث و تصادفها تشکیل میشود؛ دولت ها تأمین اجتماعی را به این دلیل فراهم میکنند که بازارها در بیمه کردن بسیاری از ریسکهای مهمِ پیشِ روی افراد، شکست خوردهاند. از طرفی دولت رفاه ، دولتی کاملاً قانون محور است چرا که عرضه خدمات رایگان همواره سود جویان را به فکر سو استفاده از مزایای از پیش تعریف شده رفاهی می اندازد که می بایست در عین جلوگیری، به کیفر متخلفین نیز پرداخته شود .در این پژوهش به وظایف سازمان تامین اجتماعی در راستای تامین خدمات و رعایت کامل قوانین خواهیم پرداخت