مدیریت بینالمللی تنگههای بینالمللی در وضعیتهای خاص از منظر کنوانسیون حقوق دریاها
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران، نجف آباد
2 دانشیار حقوق بینالملل عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
3 دانشیار گروه حقوق، واحد نجف اباد، دانشگاه ازاد اسلامی، نجف آباد، ایران و گروه حقوق دانشگاه اصفهان ، ، ایران.
doi
10.30510/psi.2023.313818.2596چکیده
مدیریت بینالمللی تنگههای بینالمللی در وضعیتهای خاص از منظر کنوانسیون حقوق دریاها از موضوعات مهم امروزی بینالمللی است. راهکارهای مدیریت تنگههای بینالمللی در وضعیتهای خاص هم در کنوانسیون حقوق دریاها و هم در خارج از مقررات کنوانسیون وجود دارد. کنوانسیون حقوق دریاها در ارتباط با مدیریت بینالمللی تنگههای بینالمللی در وضعیتهای خاص از قبیل قوه قهریه و جنگ، اصل را بر بقای حقوق مبتنی بر عبور بی ضرر و عبور ترانزیت میداند و اصولا در صورت حدوث وضعیت خاص، عبور بی ضرر و عبوز ترانزیت به قوت خود باقی میمانند. تأثیر وضعیتهای خاص بر مدیریت تنگههای بینالمللی است که در هیچ وضعیت خاصی، کشور مجاور تنگه حق مسدود کردن تنگه بینالمللی را ندارد و در صورت مسدود نمودن تنگه بینالمللی، برای کشور مسدود کننده مسئولیت بینالمللی ایجاد میگردد. در نهایت در وضعیتهای خاص بحرانی امکان تعلیق عبور به صورت موقت تا مرتفع شدن وضعیت خاص و انجام برخی از بازرسیها وجود دارد و مقررات کنوانسیون حقوق دریاها، اجازه ای بیش از این در وضعیتهای خاص را نمی دهد. از آنجا که وضعیتهای خاص، وضعیتهای موقتی هستند که مرتفع میگردند، کنوانسیون حقوق دریاها، همکاری و تشریک مساعی کشورهای مجاور تنگه و کشورهای عبوری را به عنوان راهکار اصلی مدیریت بینالمللی مطالبه میکند.