تأثیر مداخلات دولت در صندوقهای بازنشستگی با هدف تحقق عدالت اجتماعی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2 استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
4 استادیار، گروه حقوق عمومی، دانشکدi حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2021.313686.2630چکیده
از منظر قانون اساسی با اتکا صرف به صندوقهای بازنشستگی، اعمال عدالت اجتماعی برای همگان تحققپذیر نیست. این یک مفروض مهم تحقیق است، زیرا اصول سرمایهگذاری در این صندوقها مبتنی بر اصالت سود و پایداری صندوق و ارائة خدمات به بیمهشدگان است، درحالیکه منظور قانونگذار در بند 12 اصل 3 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، ایجاد رفاه و رفع فقر بهمنظور برقراری عدالت اجتماعی برای عموم شهروندان است. پرسش اصلی این مقاله در خصوص حدود مداخلات دولت در صندوقهای بازنشستگی در راستای تحقق عدالت اجتماعی است. بنابراین پژوهش حاضر بهنوعی اصول یک طرح تأمین اجتماعی موفق را در کنار مداخلات دولتها در صندوقهای بازنشستگی بررسی میکند. در این خصوص صندوق بازنشستگی تأمین اجتماعی جایگاه ویژهای دارد که تحقیق با استفاده از دادههای اسنادی-کتابخانهای و با تأکید بر تحلیل محتوای اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به بررسی آن میپردازد. فرضیة تحقیق آن است که نحوة اعمال حاکمیت قوة مجریه بهمنظور اجرای بند 12 اصل 3 و اصل 29 قانون اساسی، مداخله در نحوة سرمایهگذاری صندوقهای بازنشستگی و بهطور اخص صندوق تأمین اجتماعی است که در فرایند بحث تا نتیجه اثبات شده است.