تأثیر مداخلات دولت در صندوق‏های بازنشستگی با هدف تحقق عدالت اجتماعی

نویسندگان

1 دانش ‏آموخته دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران

2 استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران

4 استادیار، گروه حقوق عمومی، دانشکدi حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2021.313686.2630
چکیده

از منظر قانون اساسی با اتکا صرف به صندوق‏های بازنشستگی، اعمال عدالت اجتماعی برای همگان تحقق‏پذیر نیست. این یک مفروض مهم تحقیق است، زیرا اصول سرمایه‏گذاری در این صندوق‏ها مبتنی بر اصالت سود و پایداری صندوق و ارائة خدمات به بیمه‏شدگان است، درحالی‏که منظور قانونگذار در بند 12 اصل 3 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، ایجاد رفاه و رفع فقر به‏منظور برقراری عدالت اجتماعی برای عموم شهروندان است. پرسش اصلی این مقاله در خصوص حدود مداخلات دولت در صندوق‏های بازنشستگی در راستای تحقق عدالت اجتماعی است. بنابراین پژوهش حاضر به‏نوعی اصول یک طرح تأمین اجتماعی موفق را در کنار مداخلات دولت‏ها در صندوق‏های بازنشستگی بررسی می‏کند. در این خصوص صندوق بازنشستگی تأمین اجتماعی جایگاه ویژه‏ای دارد که تحقیق با استفاده از داده‏های اسنادی-کتابخانه‏ای و با تأکید بر تحلیل محتوای اصول قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به بررسی آن می‏پردازد. فرضیة تحقیق آن است که نحوة اعمال حاکمیت قوة مجریه به‏منظور اجرای بند 12 اصل 3 و اصل 29 قانون اساسی، مداخله در نحوة سرمایه‏گذاری صندوق‏های بازنشستگی و به‏طور اخص صندوق تأمین اجتماعی است که در فرایند بحث تا نتیجه اثبات شده است.