سازوکارهای بین‌المللی احراز مسئولیت دولت‌ها در قبال اعمال تبعیض جنسیتی در آموزش

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دوره دکتری حقوق بین‌الملل عمومی، گروه حقوق عمومی و بین‌الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استاد دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2020.294616.2277
چکیده

دولت‏ها در اسناد متعدد بین ‏المللی و منطقه‏ای حقوق بشر، متعهد به احترام، حمایت و تحقق حق آموزش به طور برابر و بدون اعمال هرگونه تبعیض شده‏ اند. تبعیض مبتنی بر جنسیت یکی از آن موارد است که به محرومیت از حق آموزش برابر برای دختران و زنان منجر می‏شود. این حق به طور مستقیم و غیرمستقیم در اسناد مذکور مورد عنایت قرارگرفته است و از دولت‏ها خواسته شده است که حق آموزش برابر را برای همه افراد فراهم کنند. سؤال اساسی این مقاله، پیرامون راهکارهای مطالبه حق آموزش برابر در صورت نقض آن توسط دولت‏های متعهد درتحقق آن می‏باشد. بر مبنای پژوهش که با استفاده و استناد به اسناد بین ‏المللی و منطقه‏ ای انجام شده است. قربانیان تبعیض جنسیتی می‏توانند با توسل به سازوکارهای حقوقی قضایی، شبه ‏قضایی و غیرقضایی مندرج در اسناد فوق حق خود را از دولت‏های متعهد مطالبه کنند.