ظرفیت سیاست و نقش آن در مشارکت سیاسی زنان (1376- 1398)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته جامعه شناسی سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، . ایران
2 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران ،ایران(نویسنده مسئول)
3 استاد گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران،تهران ،ایران
doi
10.30510/psi.2022.327650.3045چکیده
در این تحقیق با تبیین ابعاد مختلف ظرفیت سیاست (خطمشی)، عاملهای تأثیرگذار بر مشارکت سیاسی زنان در سطح نخبگان در سالهای 1376 تا 1399 در سه نگرش فردی، سازمانی و سیستمیک و در ابعاد تحلیلی، عملیاتی و سیاسی بررسی شد. ضرورت بحث بهسبب تبیین آسیب شناسی در این حوزه از سیاستگذاریهای عمدهی کشور است. پرسش اصلی در پی یافتن عوامل تأثیرگذار ظرفیت سیاست در مشارکت زنان در سطح نخبه و نوآوری تحقیق در تبیین مهمترین نگرشها و ابعاد ظرفیت سیاست است که مسبب وضعیت مشارکت زنان در سطح نخبه در سالهای مذکور شده است. به دلیل این که تحقیق اکتشافی است، فرضیه، ارائه نشده تا بدون سوگیری، واقعیتها گزارش شود. این تحقیق با استفاده از روش کیو برای طبقهبندی و امتیازدهی به گزارههای اخذ شده از ادبیات تحقیق صورت گرفته است. جامعه آماری، شامل 40 نفر از افراد موثر در اجرای خطمشیهای مرتبط با مشارکت سیاسی زنان در سطح نخبه در سازمانهای دولتی و خصوصی و همچنین افراد انتخاب شده به واسطه این تصمیمها هستند. نتایج تحقیق نشان میدهد که مهمترین عوامل تاثیرگذار، نگرش فردی در بُعد تحلیلی و نگرش سازمانی در بُعد تحلیلی و کمترین تأثیر را نگرش سیستمیک در بُعد عملیاتی داشته است.