طراحی مدل مزیت رقابتی برای بازار برق ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی ٤٦٩٧-١٩٣٩٥، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی ٤٦٩٧-١٩٣٩٥، تهران، ایران
doi
10.30510/psi.2022.321283.2855چکیده
هدف از پژوهش حاضر، طراحی مدل مزیت رقابتی در بازار برق می باشد. روش پژوهش، توصیفی و از نوع پیمایشی است. گروه اول جامعه پژوهش، نخبگان صنعت برق و گروه دوم کلیه کارکنان شرکت توزیع نیروی برق استان تهران بودند. از روش تحلیل عاملی اکتشافی با چرخش متعامد برای شناسایی منابع رقابتی و از مدلسازی معادلات ساختاری با نرم افزار Amos، برای ارائه مدل و آزمون فرضیات پژوهش استفاده شد. پس از دستهبندی شاخصها، روابط ساختاری مدل آزمون شد. یافتهها نشان داد که مقادیر شاخصهای برازش مدل، مناسب می باشد. نتایج مدل معادلات ساختاری نهایی مزیت رقابتی در بازار برق نشان داد، منابع رقابتی با ضریب 71/0 بر هوشمندی رقابتی و با ضریب رگرسیونی 80/0 بر کارآفرینی استراتژیک اثر معنیدار، اما با ضریب رگرسیونی 13/0 بر مزیت رقابتی تاثیر معنیداری نداشت. عامل هوشمندی رقابتی با ضریب رگرسیونی 60/0 بر مزیت رقابتی اثر معنیدار، اما با ضریب رگرسیونی 095/0 بر کارآفرینی استراتژیک تاثیر معنیداری نداشت. عامل کارآفرینی استراتژیک نیز با ضریب رگرسیونی 34/0 بر مزیت رقابتی تاثیر معنیدار داشت. در مجموع عامل منابع رقابتی به عنوان متغیر مستقل از طریق نقش میانجی هوشمندی رقابتی (426/0) و کارآفرینی استراتژیک (272/0) بر مزیت رقابتی تاثیر داشت. براین اساس، ایجاد مزیت رقابتی از طریق منابع رقابتی با نقش میانجی و معادله هوشمندی رقابتی و کارآفرینی استراتژیک قابل تبیین بود. در مجموع میتوان گفت منابع رقابتی به تنهایی ایجاد مزیت رقابتی نمیکند و تنها از طریق هوشمندی رقابتی و کارآفرینی استراتژیک است که میتوان منابع را تبدیل به هوشمندی قابل رقابت برای بازار برق دانست.