اقتداربخشی به شوراهای شهر و روستا و افزایش قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته سیاستگذاری عمومی، دانشکده علوم انسانی و حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی و حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 دانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان
doi
10.30510/psi.2022.300257.2332چکیده
حکمرانی خوب مفهومی است مشتمل بر معیارها استانداردها،، رویهها و اصول حکومتداری که دولتها از طریق آن امور عمومی را به انجام میرسانند و منابع عمومی را اداره میکنند. شفافیت، مسئولیت، پاسخگویی، مشارکت، حاکمیت قانون و انعطافپذیری مهمترین مولفه های حکمرانی خوب است. در مقاله حاضر تلاش شده به بررسی این موضوع پرداخته شود که چه ارتباطی بین اقتداربخشی به شوراهای شهر و روستا و مؤلفههای حکمرانی خوب وجود دارد و از این طریق چگونه میتوان قدرت نرم کشور را افزایش داد؟ مقاله حاضر توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از روش کتابخانه ای به بررسی سوال مورد اشاره پرداخته است. مفهوم حکمرانی خوب برحسب سوق دادن نظامهای سیاسی به سمت روندهای دموکراتیک و تأکید بر عناصری چون مشارکت با اقتداربخشی به نهادهای محلی چون شوراهای شهر و روستا ارتباط تنگاتنگی دارد. تقویت مدیریتهای محلی در سطح شهر و روستا از شاخصهای مفهوم حکمرانی خوب است و مولفه حکمرانی و حاکمیت قانون از ارکان اصلی قدرت نرم به شمار میرود و طبق همین الگو، تقویت اقتدار در سطح شهر و روستا موجب بهبود جایگاه کشور در حوزه قدرت نرم خواهد شد. رابطه میان این دو مفهوم جنبه مستقیم و بلاواسطه دیگری نیز دارد و آن اینکه مشارکت مردم در سطح شهر و روستاها معرّف ارتباط عمیق میان مردم و حاکمیت و اعتماد میان آنهاست که به نوبه خود موجب جلب افکار عمومی شده و تقویت تصویر و برند ملی یا همان قدرت نرم را به دنبال خواهد داشت.