سناریوهای همگرایی و واگرایی اتحادیه اروپا و آمریکا در قبال ایران تا سال 2030
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل،واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی،تبریز
2 استادیار،گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل،واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی،تبریز ،ایران
3 دانشجودکتری ،گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل،واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی،تبریز ،ایران
doi
10.30510/psi.2022.291288.1843چکیده
ارتباط ایالات آمریکا و اتحادیه اروپا از سابقهای طولانی برخوردار است. در پژوهش حاضر که از لحاظ طرح تحقیق، آینده نگر است و از آنجا که هدف پژوهش یافتن پاسخ مسأله و چالش اساسی است، این پژوهش در زمرهی تحقیقات نتیجهگرا دستهبندی میشود، لذا پس از انجام تجزیه و تحلیلهای لازم روی مواضع مقامات و سیاستمداران اروپایی و امریکایی و انجام تحلیل محتوا، در بخش2 کلی به 5 عنوان سناریونگاری در رابطه با زمینههای همگرایی و واگرایی دو قدرت بزرگ یعنی ایالات متحده آمریکا و اتحادیه اروپادر قبال ایران تا سال 2030 پرداخته شد. 2 بخش کلی سناریونگاری شده عبارتند از: ایران: تحریمها، دوران گفتگوهای انتقادی و سازنده(دو سناریو)، برنامه هستهای ایران: توافق برجام(سه سناریو) نتایج این پژوهش نشان میدهد که در رابطه با همسویی یا ناهمسویی ارتباط اتحادیه ی اروپا و ایالات متحده آمریکا دو نوع دیدگاه محوری وجود دارد. دیدگاه فرهنگ محور و دیدگاه سیاست محور. همچنین نتایج نشان میدهد که شاخص های همگرایی و واگرایی در ارتباط اتحادیه اروپا و دولت آمریکا حیطه منافع آنها بستگی دارد. در قلمروهایی که دارای منفعتهای مشترک و موازی هستند بیشتر ناظر همگرایی و همکاری و در ناحیه هایی که که منافعی مخالف دارند، بیشتر شاهد واگرایی و رقابت هستیم. نتایج این پژوهش نشان داد سناریوهای محتمل در بخشهای مختلف 2 گانه به سمت سناریو رقابت و تداوم وضعیت فعلی به عنوان رویکرد دو قدرت نسبت به ایران تا سال 2030گرایش دارد.واژگان کلیدی: آمریکا، همگرایی، واگرایی، اتحادیه اروپا، ایران