تبیین ژئوپلیتیک عملکرد وزارت خارجه در روابط ایران با دول خاورمیانه( 1320- 1356)
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 گروه تاریخ دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 گروه تاریخ دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.30510/psi.2022.309034.2415چکیده
چکیدهمقدمه: شکلگیری دولت پهلوی در ایران و سیاست توسعه طلبی ژئوپلیتیکی آنان در منطقه خاورمیانه موجب روابط گسترده آنها با دولتهای منطقه شده بود. بر این اساس، دولت ایران جهت ارتباط با دول خاورمیانه، به توسعه تشکیلات وزارت خارجه و گسترش روابط خارجی روی آورد. روششناسی: در این راستا، پژوهش حاضر با روش توصیفی – تحلیلی و با تکیه بر اسناد، نسخ خطی و منابع کتابخانهای گردآوری شده است. یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از آن است که وزارت خارجه در دوره به اهمیت موقعیت ژئوپلیتیک ایران در منطقه و نظم بین الملل آگاهی کامل یافته بود. در این دوره دوایری جداگانهای در امور منطقهای خاورمیانه شکل گرفت. نتیجه گیری: واکاوی عملکرد وزارت خارجه در مناسبات سیاسی ایران با دولت خاورمیانه بین سالهای ( 1320- 1356ش) که نشانگر شرایط و جایگاه ژئوپلیتیک ایران در آن دوران در منطقه و محیط بین الملل است، میتواند برای تاریخنگاران و ژئوپلیتیسینها راهگشا باشد.
