سانسور در رسانه‌ها: آزادی در برابر مسئولیت با تأکید بر نظام حقوقی ایالات متحدۀ آمریکا

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی و بین‏ الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ایران.

2 استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران (استاد مشاور)

3 دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2021.299084.2354
چکیده

آزادی رسانه حق دسترسی به اطلاعات و همچنین انتشار انواع عقاید مختلف بدون سانسور دولتی و یا ترس از مجازات را برای رسانه تضمین می‌کند. آزادی رسانه، اغلب در نتیجۀ اقدام‌های دولت‌ها به چالش کشیده شده و محدود می‌شود. رسانه به انواع نوشتاری، دیداری و شنیداری تقسیم می‌شود. در این تحقیق به‌ روش توصیفی-تحلیلی سانسور در رسانه در تقابل با آزادی فعالیت رسانه با تأکید بر نظام فعالیت رسانه در ایالات متحدۀ آمریکا بررسی می‌شود. پرسش تحقیق این است که چگونه می‌توان ممنوعیت سانسور در رسانه را از تحمیل برخی محدودیت‌های مشروع و معقول بر آزادی رسانه تفکیک کرد؟ نتیجه اینکه رسانه مشمول حقوق و آزادی‌ها در یک جامعۀ دموکراتیک از یک‌ سو و تکالیف و وظایف از سوی دیگر است. مفاهیمی چون امنیت ملی، افترا، جنگ، سخنان نفرت‌پراکنانه و محتویات مستهجن در زمرۀ محدودیت‌های معقول آزادی رسانه تلقی می‌شود. در تعیین محدودیت رسانه اصل بر آزادی رسانه و محدودیت‌ها به شکل مضیق تفسیر می‌شود. همچنین این محدودیت‌ها باید موقتی باشد. با اینکه اصلاحیۀ نخست قانون اساسی آمریکا محدودیت هر شکلی از ابراز عقیده از سوی کنگره را ممنوع کرده است، اما کنگره و مجالس ایالتی و همچنین دیوان عالی فدرال با ارائۀ معیارهای دقیق، محدودیت‌های معقولی را بر آزادی رسانه در این کشور تحمیل می‌کند. روی‌هم‌رفته در این کشور محدودیت آزادی رسانه به‌طور دقیق مشخص شده و تعیین محدودیت‌های آزادی رسانه به معنای مسئولیت‌پذیری رسانه است.