فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از مهمترین مسائلی که در خصوص آلودگی‌های زیست‌محیطی در حقوق ایران به چشم می‌خورد، مسئله نسبت‌سنجی مصلحت و مسؤولیت دولت می‌باشد چرا که اگر عامل آلودگی و زیان دولت باشد، دشواری‌هایی را به بار خواهد آورد. از آنجا که ساختار دولت متشکل از افرادی است که ممکن است اقداماتشان گاه خواسته یا ناخواسته باعث بروز آلودگی و خسارت شدیدی به محیط زیست گردد و از آنجا که محیط زیست مدعی خصوصی ندارد، ممکن است در برخی از اوقات نسبت جبران خسارت وارده آمده صرف‌نظر گردد و در نتیجه مسؤولیتی گریبانگیر دولت نباشد. لذا مصلحت دولتی ایجاب می‌نماید که آلودگی ایجاد شده و خسارت به عمل آمده توسط شخص و یا اشخاصی زیر نظر دولت می‌باشند جبران گردد. از این‌رو سؤالی که در این خصوص بوجود خواهد آمد این است که نسبت سنجی مصلحت و مسؤولیت دولت در قبال آلودگی‌های زیست‌محیطی چگونه است؟ لذا با توجه به سؤال تحقیق به‌صورت توصیفی – تحلیلی و با بهره‌گیری از ابزار کتابخانه‌ای به این نتیجه رسیدیم که در حالت کلی دولت مسؤول و مجری اجرای قوانین و مقررات است، اما حفظ منافع عمومی نیز جزء اهداف و خط مشی‌های اصلی دولت به شمار می‌رود که در برخی از اوقات منجر می‌گردد دولت قوانین و مقررات را نادیده گرفته و آنها را نقض نماید، به سخن دیگر یعنی مصلحت جامعه اقتضا می‌کند که دولت برخی از اصول و خطوط قرمز اخلاقی و انسانی در قلمرو محیط زیست را نایدیده بگیرد و مسؤولیتی به دولت منتسب نگردد.