تأثیر رفتار توانمندسازی رهبری بر مقاصد رفتاری و نگرش کارکنان با واسطهگری توانمندسازی روانشناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری منابع انسانی دانشگاه شهید بهشتی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران
2 استاد مدعو دانشکاه تهران
3 کارشناس ارشد مدیریت منابع انسانی دانشگاه آزاد اسلامی نراق، اصفهان
4 دکترای مدیریت بازرگانی دانشگاه علامه طباطبایی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر رفتار توانمندسازی رهبری بر مقاصد رفتاری و نگرشهای کارکنان با نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی در میان پرستاران بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کاشان انجام شد. روش پژوهش کاربردی-توصیفی و جامعه آماری در زمان انجام پژوهش 460 نفر بودکه حجم نمونه 210 نفر محاسبه و روش نمونهگیری، تصادفی ساده است. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بوده که روایی و پایایی آن، مورد تأیید قرار گرفت. برای تأیید پایایی از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شده که میزان آن 91/0 بهدست آمده است . برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی، آزمون همبستگی، معادلات ساختاری و تحلیل مسیر و OLS استفاده شده است. نتایج، حاکی از آن بود که رفتار توانمندسازی رهبری بر مقاصد و نگرش کارکنان تأثیر مثبت و معنیداری دارد، همچنین تأثیر مثبت و معنیدار رفتار توانمندسازی رهبری بر توانمندسازی روانشناختی پرستاران، مشاهده شد. در ادامه با تأیید تأثیر توانمندسازی روانشناختی بر مقاصد و نگرش پرستاران به نوعی نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی بین رفتار توانمندسازی رهبری و مقاصد و نگرش پرستاران تأیید شد.