مدلیابی علّی قربانی سایبری براساس خودآگاهی هیجانی با میانجیگری اعتیاد به تلفن هوشمند در دانشآموزان تیزهوش مقطع متوسطه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، ایران
2 دکترای روانشناسی تربیتی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
4 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
5 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه پیام نور، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
6 ارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، مؤسسه غیرانتفاعی چرخ نیلوفری، تبریز، ایران
7 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف:. اعتیاد به اینترنت یکی از عوامل مؤثر در کاهش رشد تحصیلی و ارتباطی در دانشآموزان است. هدف از پژوهش حاضر پیشبینی قربانی سایبری براساس خودآگاهی هیجانی بهواسطه اعتیاد به تلفن هوشمند در دانشآموزان تیزهوش مقطع متوسط بود.مواد و روشها: جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان تیزهوش استان البرز در سال تحصیلی 1400- 1399 بود. 253 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و سپس پرسشنامههای استاندارد خودآگاهی هیجانی گرنت و همکاران، پرسشنامه اعتیاد به تلفن هوشمند کوان و همکاران، پرسشنامه قلدری- قربانی سایبری آنتیادو و همکاران پاسخ دادند. دادهها با روش تحلیل مسیر با استفاده از نرمافزارAmos نسخه 23 تحلیل شدند.یافتهها: نتایج نشان داد که رابطه مستقیم بین خودآگاهی هیجانی با قربانی سایبری در دانشآموزان تیزهوش معنیدار نمیباشد (0/05< p)، اما رابطه مستقیم بین اعتیاد به تلفن هوشمند با قربانی سایبری در دانشآموزان تیزهوش، منفی و معنیدار میباشد (0/01 ≤ p و 0/29 = β). در خصوص نقش میانجیگری اعتیاد به تلفن هوشمند در رابطه بین خودآگاهی هیجانی با قربانی سایبری نشان میدهد که این مسیر معنیدار است (0/01≤ p 0/09= β ). نتیجهگیری: میتوان گفت که میان خودآگاهی هیجانی و اعتیاد به تلفن همراه ارتباط وجود دارد. در نتیجه میتوان با افزایش خودآگاهی هیجانی دانشآموزان میزان اعتیاد به تلفن هوشمند را کاهش داد و به رشد تحصیلی آنان کمک کرد.