بررسی فقهی و حقوقی مهریه و ارتباط آن با قرض
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاد اسلامی، رامهرمز، ایران.
2 استادیار، گروه فقه ومبانی حقوق اسلامی، واحد رامهرمز، دانشگاه آزاداسلامی، رامهرمز، ایران.
3 استاد، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30510/psi.2023.268700.1461چکیده
عقد در قانون مدنى ماده183 عبارت است:«از اینکه یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر تعهد بر امرى نمایند و مورد قبول آنها باشد». که عقد دو نوع است: عقد معوض که: انتقال مال از طرفین و یا قبول تعهد از طرفین باشد مانند خیار غبن و عقد غیر معوض: انتقال مال و یا قبول تعهد تنها از یک طرف و به نفع دیگرى صورت مىگیردمانند هبه. در نکاح، تشکیل زندگی مشترک خانوادگی اساس قرارداد است. از این رو تعیین طرفین قرارداد یعنی زوج و زوجه از شرایط صحت عقد تلقی شده است و وجود مهریه یکی از شروط نکاح هست. در این مقاله در پی بررسی ماهیت عقد بودن نکاح و لزوم پرداخت مهریه و همچنین رابطه مهریه با قرض که یک عقد معاوضی است هستیم. با بررسیهایی که در فقه و قانون انجام شد : نکاح، شبه عقد یا عقد معاوضی است و پرداخت مهریه لازم است و به مجرد عقد، مهریه به عنوان قرضی بر ذمه زوج میباشد که هر زمان زوجه مطالبه مهریه را کرد، زوج مظف است قرض خود را بپردازد و ذمه خود را بری سازد و قیمت مهریه مانند قرض با تغییر شاخص قیمت سالانه زمان تأدیه نسبت به سال اجرای عقد که توسط بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران تعیین میگردد و قیمت یومالادا ملاک است.
