بررسی رابطه رویکرد منظر تاریخی شهری با زیست پذیری شهری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 دانشیار جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 دانشیار جامعه شناسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
4 دانشیار جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رودهن، رودهن، ایران
doi
10.22054/urdp.2021.58838.1294چکیده
مقاله حاضر «بررسی رابطه بین رویکرد منظر تاریخی شهری با زیستپذیری شهری» میباشد. اصطلاح زیستپذیری اشاره به درجه تأمین ملزومات یک جامعه بر مبنای نیازها و ظرفیت افراد آن جامعه دارد. روش تحقیق مورداستفاده، روش پیمایشی و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه همراه با مصاحبه بوده است. جامعه آماری تحقیق، کلیه شهروندان 18 ساله و بالاتر ساکن در شهر ایلام تعریفشدهاند و بر اساس فرمول کوکران تعداد 383 نفر بهعنوان حجم نمونه و با استفاده از شیوه خوشهای چندمرحلهای متناسب با حجم انتخابشدهاند. اعتبار پرسشنامه از طریق اعتبار محتوا با میانگین کل (833/0) و پایایی ابزار از طریق آلفای کرونباخ به میزان (828/0) برای متغیر رضایت از زیستپذیری شهری و (824/0) برای متغیر رویکرد فرهنگی شهروندان محقق شده است. در تحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس و تحلیل رگرسیون چند متغیره استفاده گردیده است. نتایج و یافتههای تحقیق حاکی از آن است که میانگین رضایت از زیستپذیری اقتصادی (10/49)، میانگین رضایت از زیستپذیری اجتماعی (00/55) و میانگین رضایت از زیستپذیری زیستمحیطی (66/32) بوده است.