بررسی تضمین غیرقضایی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه حقوق عمومی و بینالملل، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه حقوق عمومی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه حقوق عمومی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.30510/psi.2021.294203.1968چکیده
یکی از موضوعات مهم در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران فصل سوم مربوط به حقوق ملت میباشد. این فصل از قانون اساسی از این جهت دارای اهمیّت است که در آن حقوق اساسی و بنیادین افراد جامعه به طور دقیق بیان شده است. قانونگذار اساسی جهت تحقق و تضمین این حقوق سعی کرده است تا سازوکارهای لازم را پیشبینی نماید. یعنی هم ابزارهای قضایی و هم ابزارهای غیرقضایی تحقق این حقوق در قانون اساسی پیشبینی شده است. این مقاله در صدد است تا ابزارهای غیرقضایی تضمین حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مصرّح در فصل سوم قانون اساسی را مورد ارزیابی قرار دهد. در واقع مقاله در صدد پاسخ به این سؤال است که قانونگذار چه ابزارهایی جهت تضمین کارآمد این حقوق در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران پیشبینی نموده است.مقاله سعی کرده است با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی سازوکارهای غیرقضایی موجود در قانون اساسی و نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران را مورد بررسی و کنکاش دقیق قرار دهد.