.تحلیل انتقادی دیدگاه سلفییان در معیارهای بدعت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه علوم قرآن و حدیث، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
2 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
3 استادیار گروه الهیات ، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران(نویسنده مسول)
doi
10.30510/psi.2021.312399.2556چکیده
بدعت درروایات،غالباًدرمقابل شریعت و سنّت آمده و مقصودازآن،انجام کاری که برخلاف شریعت اسلام و سنّت نبوی است.سلفیگری تکفیری جریانی بدعتگرا است که با شعار احیای دین و پیروی از سلف صالح به وسیلهی ابنحنبل بنیانگذاری شده، بعدها توسط ابنتیمیّه و شاگردش ابنقیّم رواج و در سده-ی اخیر توسط محمّدبنعبدالوهّاب به عنوان مذهب و شیوهای خاص در جامعه تداوم یافت. سلفیان -از ابنتیمیه تا وهابیت، القاعده و داعشیان- با ادعای وجود عبادات شرکیه، ادعیه و محبت شرکیه،شفاعت شرکیه و زیارت شرک یه مسلمین را فرورفتگان در بدعتهای شرکیه میدانند و دست آخر غالب بدعت-های مسلمین را بدعت مکفره و مخرج از ملت و موجب کفر فقهی میدانند. عاملان شرا مشرک خوانده وبه تبع آن،خون واموال شان راحلال میشمارند. لذا بدعتگذاران در باورهای مردم ایجاد تردید نموده فرقهها وجریانهای باطل ایجاد کرده، سبب ناکارآمدی وگریزاز دین میگردند و چه زیانی بالاتر از تغییر هویّت جوامع دینی و از کف رفتن تمام سرمایههایشان، درحالیکه برای حفاظت و انتقال آن به آیندگان، هزینههای گزافی داده شده است. نوشته حاضر به بررسی تحلیل انتقادی دیدگاه سلفییان در معیارهای بدعت پرداخته و روش تحقیق در این پژوهش کتابخانهای میباشد.