مبانی توجیهی اصل شفاقیت در انتخابات
نویسندگان
1 دانشجو دکتری حقوق عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان،دامغان،ایران.
2 دانشیار حقوق عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان،دامغان،ایران.
4 استادیار، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان،دامغان،ایران
doi
10.30510/psi.2021.309873.2446چکیده
حکومت نظامی است که تحت آن یک کشور یا یک اجتماع اداره میشوند. حکومت ابزاری است که به وسیله آن سیاستهای دولت مورد اعمال واقع میشوند و همینطور این نهاد خود سیاستگذار و تعیینکننده راهبردهای پیش روی کشور است. نوع حکومت و شکلی که کشور با آن اداره میشود، به نظامهای سیاسی مختلف و نهادها و ابزارهایی بستگی دارد که مورد استفاده ایشان قرار میگیرد. حکومت به هر شکلی که وجود داشته باشد بر تمام فعالیتهای شهروندان به طرق بسیار مهمی تأثیرگذار است. بنابراین در هر نوع حکومتی بایستی به اصل نظام سالاری که مبتنی بر رای و عقیده مردم است احترام گذاشت. مردمی بودن حکومت، یعنی نقش دادن به مردم در حکومت، یعنی مردم در اداره حکومت و تشکیل حکومت و تعیین حاکم و در تعیین رژیم حکومتی و سیاسی نقش دارند. اگر یک حکومت ادعا کند که مردمی است، باید به معنای اوّل هم مردمی باشد، یعنی مردم در این حکومت دارای نقش باشند و هم در تعیین حاکم. در حکومت اسلام، مردم در تعیین شخص حاکم دارای نقش و تأثیرند.» مردم سالاری، یعنی اعتنا کردن به خواستههای مردم، یعنی درک کردن حرفها و دردهای مردم، یعنی میدان دادن به مردم.» و «اجتماع مردم سالاری، یعنی اجتماعی که مردم در صحنهها حضور دارند، تصمیم میگیرند انتخاب میکنند.» در حاکمیت مردم، هریک از افراد جامعه حق تعیین سرنوشت فردی و اجتماعی خود را دارد. انتخابات به عنوان یکی از ابزارهای مشارکت مردم در مراتب تصمیم سازی کشور، قسمت مهمی از دموکراسی را در ساختار های کشورها تشکیل میدهد.