بررسی تغییر روند قاعده سازی در حقوق بین الملل از حالت عرفی به قراردادی

نویسندگان

1 گروه حقوق ْ واحد بین الملل قشم ْدانشگاه آزاد اسلامی ْ قشم ْ ایران

2 استاد تمام ْ دانشکده حقوق و علوم سیاسی ْ دانشگاه تهران ْ تهران ْ ایران

3 استادیار گروه حقوق، گروه حقوق، واحد بندرعباس، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرعباس، ایران

doi
10.30510/psi.2022.326010.2994
چکیده

بررسی تغییر روند قاعده سازی در حقوق بین الملل از حالت عرفی به قراردادیمقدمهدر مقاله حاضر به بررسی تغییر روند قاعده سازی درحقوق بین الملل از حالت عرفی به قراردادی پرداخته‌ایم.روند حقوق عرفی بیش از پیش به نفع حقوق قراردادی در حال واپس‌گرایی است، اگرچه که حقوق بین الملل قراردادی همواره به شکل عهدنامه هایی تهیه و تنظیم می شوند که بدون موافقت قبلی کشورها علیه آنها قابل اجرا نخواهد بود.ماده 38 اساسنامه دیوان بین المللی دادگستری که اعلام کننده منابع شکلی حقوق بین الملل می باشد به ترتیب معاهدات عام و خاص و عرف عام و سپس اصول کلی حقوقی را به عنوان معیارهای حقوقی شناخته که می توانند مستند احکام دیوان بین المللی دادگستری قرارگیرند. اهمیت پژوهش زمانی بیشتر شده است که اقوام و ملل جهان به سرعت گسترده شده است و برای ادامه حیات مسالمت آمیز بشر لازم است که کلیه‌ای اصول و قوانین بین‌المللی را از سطح عرفی و عمومی به سطح قراردادی و مستند ارتقاء دهیم.