ادله فقهی عدم صدور بازداشت موقت در قرار تأمین
نویسندگان
1 رضا مقبلی قرائی، دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد قم ، دانشگاه آزاد اسلامی ، قم، ایران
2 دانشیار فقه و مبانی حقوق اسلامی ، واحد قم ، دانشگاه آزاد اسلامی ، قم، ایران
3 استادیار فقه و مبانی حقوق اسلامی ، واحد قم ، دانشگاه آزاد اسلامی ، قم، ایران
doi
10.30510/psi.2022.345765.3542چکیده
هدف تحقیق حاضر بررسی ادله فقهی عدم صدور بازداشت موقت در قرار تأمین می باشد .بازداشت موقت مهمترین قرار تامین کیفری است که قانون برای متهم در نظر گرفته است. البته گاهی لازم است که متهم برای بررسیها در دسترس باشد و به این ترتیب باید به طور موقت وی را در بازداشت نگه داشت. در آیین دادرسی مدنی و کیفری، قرار تأمین، جهت جلوگیری از تضییع حقوق اصحاب دعواست و با از بین رفتن شرایط صدور قرار، منتفی میشود. به موجب این قانون دلیلهایی برای صدور قرار تأمین و ادلههایی نیز در عدم صدور آن بیان شده است. نوشتار پیشرو با استفاده از منابع کتابخانهای و روش توصیفی تحلیلی به دلیلهای فقهی عدم صدور قرار تأمین کیفری پرداخت و دو اصل آزادی و برائت در ادلهها منتج و ادله فقهی این دو اصل واکاوی شد و دلایلی در ضمن دو اصل آزادی و برائت بیان شد که عبارتند از: آزادی انسان، آزادی فرد از سلطه دیگران، تساوی انسانها، قاعده سلطنت، قاعده ترجیح.کلیدواژهها: فقه، عدم صدور، بازداشت موقت، قرارتأمین، کیفری.