فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قانونگذار در نظام جزایی شرایطی را پیش‌بینی نموده که بر اساس آن ممکن است برخی جرایم بصورت متعدد از سوی مجرم ارتکاب یابند یا طی شکل‌گیری یک روند از فعالیت مجرمانه جرم‌های متعددی صورت پذیرفته باشد. در این صورت بر اساس نص قانون لازم است امکان رسیدگی به هر کدام از جرایم فراهم گردد و مجازات‌های در نظر گرفته شده در صورت تداخل مانع نفوذ هم نگردند. مقالۀ حاضر با رویکرد توصیفی-تحلیلی به شرایط تداخل مجازات‌ها در صورت بروز تعدد جرایم در حقوق جزای ایران پرداخته است. بر اساس نتایج این تحقیق مفهوم تعدد جرم را باید بر اساس این موقعیت بازشناخت که متهم بیش از یک جرم را مرتکب شده باشد ضمن اینکه شرط صحت و واقعیتِ چنین مفهومی آن است که متهم قبل از رسیدگی به این جرایم، پیشتر در هیچ محکمه‌ای از جهت هیچ کدام از این جرایم مورد رسیدگی و محاکمه واقع نشده باشد. لذا بنظر می‌رسد نمی‌توان جرایمی را که با فاصله زمانی زیاد از سوی شخص حقیقی واحدی صورت می‌گیرد را مصداق درستی برای تعدد جرایم دانست و در مورد آن از تداخل مجازات‌ها صحبت کرد. هرچند تعدد جرایم بر مسئله تکثیر مجازات‌ها تأثیر مستقیم دارد اما نمی‌توان صرفِ تعدد جرم را مؤثر بر افزایش مجازات یا تشدید آن دانست؛ با این حال بر اساس پیش بینی قانونگذار تعداد جرایم می‌تواند با تعداد مجازات‌ها رابۀ مستقیم داشته و مشخصاً بر آن تأثیر بگذارد. با این حال برخی از جرایم مستوجب حد قابلیت جمع و تداخل مجازات در قوانین را دارند.