بررسی تطبیقی تابعیت مضاعف در قانون فدراسیون روسیه و ایران و راههای کسب آن
نویسندگان
1 گروه حقوق ، واحد بین المللی کیش، دانشگاه آزاد اسلامی ، جزیره کیش ، ایران
2 استادیار گروه حقوق ،واحد بین المللی کیش ،دانشگاه آزاد اسلامی ،جزیره کیش ،ایران (عضو هیات علمی دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب) ، دکتری حقوق خصوصی ، گروه حقوق ،واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران(نویسنده مسئول)
3 استادیار گروه حقوق ،واحد بین المللی کیش ،دانشگاه آزاد اسلامی ،جزیره کیش،ایران ( عضوهیات علمی دانشگاه آزاد واحد تهران مرکز)، گروه حقوق، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران
doi
10.30510/psi.2021.293098.1924چکیده
یکی از موضوعات بحث برانگیز حقوق بینالملل که در روابط دولتها با اتباع کشورهای بیگانه هنگام طرح دعاوی بینالمللی ظاهر میشود، تابعیت مضاعف است که به دلایل حقوقی و سیاسی و اجتماعی مختلفی بروز پیدا کرده و موجب مشکلاتی در رابطه تبعه با دولت و دولتها با یکدیگر میشود. از این رو پژوهش حاضر که در صدد « بررسی تطبیقی تابعیت مضاعف در قانون فدراسیون روسیه و ایران و راههای کسب آن» است پس از بسط فضای مفهومی موضوع تحقیق به بررسی تابعیت مضاعف و راههای کسب آن میپردازد. مطابق با مستندات موضوعی ارائه شده دراین پژوهش روش تحقیق، توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات در این مقاله کتابخانهای میباشد. یافتههای این مطالعه حاکی از آن است که: «در نظام حقوقی روسیه تابعیت مضاعف به رسمیت شناخته شده است که به عنوان پیامد اجتنابناپذیر جانشینی روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی است و از طریق امضای قراردادهای بینالمللی مشروعیت پیدا میکند و قانون فدراسیون روسیه راهای مختلفی برای کسب آن مشخص نموده است در حالی که ایران تابعیت مضاعف را نمیپذیرد اما با جمع کثیری از دو تابعیتها روبه رو است و راهکار حقوقی مناسبی برای این موضوع ندارد»
