مشارکت کارگران در اداره کارگاه بهعنوان الگویی برای انعطافپذیر کردن رابطه کار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدة حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه حقوق عمومی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2020.282708.2031چکیده
در ابتدای شکلگیری نظام سرمایهداری مشارکت کارگران بهعنوان راهحلی برای اصلاح نظام سرمایهداری مطرح شد، اما دیدگاه جدید بر این ایده مبتنی است که مشارکت کارگران همچنین برای انعطافپذیری رابطة کار در پاسخ به تغییرات سریع بازار کار، از جمله ظهور فناوریهای جدید، جهانی شدن، تحرک آزاد سرمایه در سطح جهانی و مسائل مرتبط با «آینده کار» ضرورت دارد. پرسش این تحقیق این است که آیا مشارکت کارگران در ادارة کارگاه میتواند بهعنوان راهکاری مناسب برای انعطافپذیری رابطة کار در پاسخگویی به چالشهای جدید بازار کار، مانند جهانی شدن، تغییرات سریع تکنولوژیکی استفاده شود؟ برای انجام این تحقیق از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شده است و روش گردآوری اطلاعات نیز کتابخانهای است. نتیجه اینکه سازمان بینالمللی کار در واکنش به تحولات بازار کار همواره گفتوگوی اجتماعی را بهعنوان یک راهحل ارائه کرده است. کار شایسته، جهانی شدن منصفانه، اعمال دیدگاه انسانمحوری نسبت به رابطة کار و حل مسائل مرتبط با آیندة کار مستلزم مشارکت کارگران در ادارة کارگاه است. بدون مشارکت کارگران، رابطة کار در آینده به نابرابری، گسترش فقر و عدم امنیت اقتصادی منجر میشود.