سرمایههای تاثیرگذار طبقه متوسط سنتی در دوران شکلگیری انقلاب اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،.
doi
10.30510/psi.2019.109971چکیده
بررسی نقش نیروهای اجتماعی در تحولات سیاسی از موضوعات مهم و اساسی در جامعهشناسی سیاسی است. طبقات اجتماعی از جمله نیروهای متمایز اجتماعی محسوب میشوند که در تحلیل عملکرد گروههای اجتماعی و سیاسی ایفای نقش دارند. در بین تقسیمات طبقات اجتماعی همواره نقش طبقه متوسط سنتی در تحولات سیاسی و اجتماعی ایران موردتوجه قرار داشته است. چارچوب نظری انتخابی برای تحلیل طبقه متوسط سنتی، نظریه انواع سرمایه پیر بوردیو است که سعی کردهاند ارتباط انواع سرمایه را با طبقه اجتماعی موردتوجه قرار دهد و نشان میدهد که طبقه متوسط سنتی در دوران شکلگیری انقلاب اسلامی ایران از طریق بهرهبرداری مناسب از سرمایههای متنوع اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و بهویژه فرهنگی و نمادین توانست بر دیگر رقیبان پیروز شود و نقش هژمونیک در ساختار قدرت سیاسی پیدا کند. در این تحقیق، برای گردآوری اطلاعات از روشهای کتابخانهای و میدانی و از ابزار پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماری شامل مدیران تخصصی و کارشناسان خبره در زمینه تحولات سیاسی ایران میباشند. برای انجام مقایسات زوجی و رتبهبندی معیارها و زیرمعیارها، از تکنیک فرایند تحلیل شبکه (ANP) در نرمافزار Super Decisions استفاده شده است. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که از چهار معیار اصلی شناساییشده سرمایههای طبقه متوسط سنتی در دوران شکلگیری انقلاب اسلامی، معیار سرمایههای فرهنگی و نمادین دارای بیشترین وزن شناخته شد و بعدازآن سرمایههای سیاسی، سرمایههای اجتماعی و سرمایههای اقتصادی در رتبههای بعدی در این تحقیق قرار دارند.