شیوه محاسبه فرصت از دست رفته در مسئولیت مدنی در حقوق ایران و انگلیس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حقوق خصوصی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار،گروه حقوق خصوصی، دانشگاه شهید بهشتی،تهران،ایران
3 دانشیار،گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران(نویسنده مسؤل)
4 استادیار، گروه حقوق خصوصی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
doi
10.30510/psi.2021.244601.1230چکیده
نظریه فرصت از دست رفته که ضررهای اقتصادی مربوط به آینده را قابل جبران میداند، با وجود آنکه در حقوق انگلیس ابعاد گسترده ای یافته و در حقوق ایران نیز مورد توجه حقوقدانان قرار گرفته است، اما در خصوص ارزیابی این خسارات با چالشهای فراوانی نیز روبرو هستیم و اصولا معیار دقیق و روشنی برای آن ارائه نشده است. وجود معیاری مبهم، نتنها بحث جبران خسارت بر اساس قواعد مسئولیت مدنی را با مشکل مواجه میکند، بلکه تاثیر پیشگیرانه نیز نخواهد داشت. لذا، چالش اصلی مقاله عبارت است از بررسی معیارهای محاسبه خسارت فرصت از دست رفته در حقوق انگلیس و بررسی امکان اعمال آنها در حقوق ایران. در انتها مشخص خواهد شد که در حقوق انگلیس در فرض اثبات خسارات متعارف، از دکترین فرصت از دست رفته به عنوان راهکاری برای محاسبه خسارات قابل جبران استفاده میشود و محاسبه میزان خسارت، با استفاده از قاعده «همه یا هیچ» و قاعده «به نسبت» امکان و میزان خسارات قابل جبران را مشخص میکنند. قاعده به نسبت رویکرد اخیر دادگاههای انگلیس است که در حقوق ایران نیز تاحدی قابل استفاده است، مشروط بر اینکه احتمال حصول نتیجه ضعیف نباشد.